آلبوم موسیقی "One Million Things" یا "یک میلیون چیز" کاری از گروه ایرانی/آلمانی ساماوایو (Samavayo) که پیش از این در اروپا و آمریکا منتشر شده بود در ایران منتشر شد. شرکت زروان رکوردز ناشر رسمی این البوم در ایران می باشد. ساماوایو از گروه های مطرح موسیقی راک می باشد و در مسابقه MTV ROCK ZONE نیز حضور پیدا کرده بود. نخستین آلبوم منسجم گروه با نام "One Million Things" چند ماه پیش در خارج از ایران انتشار رسمی یافته بود. به دلیل توجه علافه مندان ایرانی به این آلبوم کمپانی زروان رکوردز این آلبوم را در ایران نیز بصورت رسمی منتشر کرده است.

 

روژه باند یک گروه راک ایرانی – آمریکایی است که روژه یکی از خوانندگان گروه مشهور the boyz آن را تاسیس کرده است. روژه باند اولین آلبوم خود را با عنوان "قهرمانان" به ۳ زبان فارسی ، انگلیسی و اسپانیایی منتشر کرده است. وی همچنین ترانه معروف "گل یخ" را نیز بازخوانی کرده است. مصاحبه ای که در ادامه خواهید خواند ، به بهانه آشنایی بیشتر با فعالیت های این گروه بین المللی انجام شده است....

 

Zurvanrecords به عنوان اولین لیبل زیرزمینی ایرانی‌ در پاییز ۱۳۸۸ کار خود را با انحصار سه آلبوم از سه بند با سبک‌هایی‌ متفاوت از زیرشخه‌های راک و متال آغاز نمود. این لیبل آلبوم ایممرتل لند از بند بلک متال درک لیدر را پس از آماده سازی در اوایل بهار ۱۳۸۹ منتشر و به دنبال آن آلبوم رتینلیسم از بند ملودیک دث متال قوتین و آلبوم اونه میلیون تهینگس از بند آلمانی سمویو را در ایران منتسگر کرد و همکنون از سایت لیبل قابل خریداری می‌باشد. از ویژگیهای این لیبل می‌توان به شکل و شمایل سی‌دی‌ها اشاره کرد که با تمام محدودیت هایی که در ایران وجود دارد و مانع انتشار آلبوم‌ها به صورت اورجینال میشود، توانسته است آلبوم‌ها را با بوتلک و سی‌دی هایی با کیفیت مطلب عرضه کند و در نظر دارد تا در آینده کیفیت کاری خود را به سطح لیبل‌های جهانی‌ برساند...

محسن نامجو در مصاحبه‌هایی که چند سال قبل، پس از خروج از ایران با رسانه‌های مختلف داشت به دفعات بر این‌ نکته تاکید کرد که تنها آلبوم رسمی او تا بدان زمان «ترنج» است و محسن نامجو را تنها باید با این آلبوم شناخت. در آن زمان آهنگ‌های زیادی از محسن نامجو در اینترنت وجود داشت که عمده آن‌ها در استودیو‌های خانه‌گی و به شیوه‌های ابتدایی ضبط شده بود و به نوعی ماکتی از کار محسوب می‌شد؛ پیش‌نویس‌هایی از یک سری آهنگ که آهنگ‌ساز ضبط می‌کند تا بعدها بتواند آن‌ ایده اولیه را تکمیل کرده و پر و بال دهد. این مشق‌ها به مرور زمان و به طرق مختلف از استودیوها به بیرون راه پیدا کرده و به‌تدریج موجب شهرت اولیه نامجو می‌گردد. (ناگفته نماند که این قاعده در مورد تمامی قطعاتی که از نامجو این سو و آن سو پخش شده بود صدق نمی‌کرد. به عنوان مثال نسخه‌ای که از آهنگ معروف «ترنج» در دسترس همه بود با نسخه‌ای که بعدها در آلبوم «ترنج» قرار گرفت به لحاظ موسیقایی – و نه مسائل فنی نظیر میکس و مسترینگ - اختلاف ناچیزی داشت...

یکی از مهمترین مباحثی که امروزه باید به آن توجه کرد ، استفاده از صداهای شبیه سازی شده ساز بجای استفاده از همان ساز و نوازنده آن است. ممکن است خیلی وقت ها برای شما سوال باشد که آیا صدای سازی که در موسیقی متن ترانه ها شنیده می شود ، آیا واقعا صدای همان ساز زنده است (یا بعبارتی آیا نوازنده در استودیو ، صدای ساز خود را ضبط کرده؟) در موسیقی عامه پسند فعلی ، صداهای زیادی شنیده می شود که برای بار اول گوش دادن ، با صدای سازهای زنده تفاوت چندانی ندارد. در موسیقی عامه پسند ایرانی ، ما همواره صداهایی از قبیل صدای گیتار ، پیانو ، تار ، عود ، ویلن ، ویلنسل ، کمانچه ، ستار ، دف ، تنبک ، تبلا ، پرکاشن ، آکاردئون ، قیچک ، قیچک باس ، گیتارالکترونیک ، سنتور ، کاخن ، بانجو ، ماندولین و سازهای دیگر را می شنویم. اما همیشه فکر می کنیم که نوازنده ای آن را نواخته در حالی که این در بعضی موارد فقط یک خیال است...

گروه منکس یک گروه هارد راک ایرانی الاصل است که آثاری با ترانه های انگلیسی و محتوای اجتماعی و اعتراضی تولید می کند. این گروه فعالیت های خود را از سال ۱۳۸۳ در تهران آغاز کرده است و آثار استثنایی و قابل تاملی را به انتشار عموم رسانده است. آشنایی با امین پارسا نوازنده گیتار بیس گروه موجب شد تا این مصاحبه با خشایار جمشیدی نوارنده گیتار، خواننده ، آهنگساز ، ترانه سرا و سرپرست گروه منکس انجام شود...

 

 

شکی در این نیست که اینترنت زندگی ما را دستخوش تغییراتی کرده است. و به همین ترتیب بر نحوه استفاده ما از موسیقی نیز تأثیر داشته است. در حالیکه طی دهه آخر قرن بیستم و دهه اول قرن بیست و یکم آنچه مطرح بود نحوه دسترسی به موسیقی بود، دهه دوم با توده ای شروع شد که قابلیت دسترسی را با خود به عنوان مبحث جدید ¹"قابلیت انتخاب" آورد. رسانه های گوناگونی را تجربه کردیم، از نپستر، دایرکت کانکت، لایم وایر، پیرت بی و رپ سودی گرفته تا جدیدترین اختراع به نام اسپاتفای. این شرکت ها از طریق سیستم یا خدمات استفاده همگانی فایل ها موسیقی را در اختیار مردم قرار می دهند. این امر (قابلیت دسترسی به موسیقی) منجر به کاهش منفعت برای صنعت موسیقی شد. به خصوص اسپابفای بسیار جالب است زیرا به صورت زمینه آزمایشی برای چهار کمپانی بزرگ صنعت موسیقی (سونی، ای ام آی میوزیک، وارنر میوزیک و یونیورسال) که سهام داران آن هستند در آمده است. همان طور که مشخص است امروزه حتی این چهار کمپانی بزرک در این فکر هستند که چگونه می توان این روزها از طریق صنعت موسیقی درآمدی داشت. البته قابل توجه است که سوئد از موفقیت چشمگیر سیستم خدمات رایگان اسپاتفای که با تبلیغات حمایت می شود سود زیادی کسب کرده است. و این امر موجب افزایش ۹۸ درصدی فروش دیجیتالی موسیقی و ۹/۱درصد در فروش سی دی شده است (لوکال، ۲۰۱۰). و این خبری است خوشایند برای اهل هنر و صنعت موسیقی! با این وجود توجه به این نکته حائز اهمیت است که این افزایش ضرری که متوجه صنعت موسیقی شده است را جبران نکرده است...